Review: A United Kingdom

_AUK8593.NEF

De titel van deze film kwam ik niet zo lang gele­den via www.imdb.com tegen. Ik had de trailer nog niet eens bekeken, maar het ver­haal intrigeerde me enorm, en waarom? Gelijkheid, ongelijkheid, een­heid of juist hele­maal niet, onder­drukking, rassendis­crim­i­natie, alle­maal onder­w­er­pen die in ons huidige maatschap­pij nog altijd actueel zijn. Ook al lijkt dat in de ogen van een deel van de bevolk­ing niet zo te zijn. Van Par­adiso Filmed Enter­tain­ment mocht ik langskomen voor een film­screen­ing, hoe leuk is dat?! In de trein, op weg naar Pathé City, bekeek ik toch nog even de trailer. En in snel­trein­vaart kwam de span­ning en liefde voor het onder­w­erp ‘een­heid’ bij mij naar voren. Sim­pel­weg gezegd: deze film moest ik gaan kijken!

 

Ver­haal

 

Bechua­na­land, het huidige Botswana, staat onder het pro­tec­to­ri­aat van het Britse Koninkrijk. Daar­naast staat het land ook onder druk om de ban­den vredig te houden, om wellicht ook net als Zuid Afrika ‘apartheid’ in te voeren als er niet de juiste besluiten wordt genomen. Maar wat vooral duidelijk wordt in dit ver­haal is hoe liefde al het poli­tieke geweld uit de jaren ’40 (20e eeuw) over­sti­jgt.

 

Hoe het ver­haal wordt verteld

 

I ❤ IT. Ik kan het niet anders zeggen. Ik ben stiekem een gevoels­mens en ja, er zit zoveel gevoel in deze film. Ik vind dat de direc­tor (Amma Assante) en de schri­jvers (2 heren) ook allen een groot applaus ver­di­enen. Zij dachten eraan om dit ver­haal te vertel­len. Ik bedoel, ken jij dit ver­haal? Een ver­haal die wat mij betreft al eerder verteld had mogen wor­den. Lees mee wat ik over de belan­grijk­ste rol­len vertel en wat ik tij­dens en na afloop van de film heb ervaren.

 

a_united_kingdom_48050690_st_1_s-low

 

Acteurs

 

David Oyelowo – Seretse Khama – Ik vond hem al een super acteur om in de gaten te bli­jven houden, een van de rede­nen ook dat ik deze film wilde zien. Wist je dat hij ook Mar­tin Luther King speelt in de film ‘Selma’? Deze moet ik stiekem nog zien… Any­way. Ik was hele­maal per­plex van zijn acteer­tal­ent in deze film. Ik kende hem niet zo. Ik ken hem in zijn bazige, gemene bijrol in Rise of the Planet of the Apes, maar ook in films als The Help en Inter­stel­lar. Maar in deze film heeft hij DE hoof­drol. En kijk, Mar­tin Luther King, deze krachtige naam herken­nen we alle­maal. Maar ken jij Seretse Khama? Nee, ik niet. Maar wat bij­zon­der om via het krachtige, kwets­bare, eerlijke en door­tas­tende werk van David toch over Seretse te weten te komen. Vooral dat kwets­bare en eerlijke, wat heeft hij toch werke­lijk mooi en over­tu­igd geacteerd. Een groot applaus voor David, die zelf ook met een witte dame is getrouwd, zelf Afrikaans is en zich ook herkent in de uitdagin­gen die uit deze com­bi­natie voortkomen. Je kan gewoon werke­lijk merken dat hij hele­maal in zijn rol zit en op het eind, wan­neer Ruth en hij samen op een auto staan en hij een mini mini break­down heeft en een traan­tje laat, geloof ik ook dat die traan vanuit Davids hart komt.

Rosamund Pike – Ruth Khama – zo goed ken ik haar eigen­lijk niet, ik herk­ende haar naam al wel. Maar wauw, wat een mooie per­for­mance heeft zij geleverd zeg. Poe­hee. Respect! Ik had het idee dat ik Ruth leerde ken­nen. En natu­urlijk door het samen­spel met David, ook echt leerde hoe het voor deze 2 mensen moest zijn om elkaar zo lief te hebben. Zij zat samen met hem in de film ‘Jack Reacher’. Zij had mij al te pakken door haar liefde­volle over­gave in haar gezicht­suit­drukkin­gen naar Seretse toe. Ik herin­ner me een scène dat Seretse Ruth belt en bekent dat hij het niet alleen kan, waarop Ruth zegt ‘Are we giv­ing up?’. Haar toon, haar manier van praten, ja, geweldig!

Beide acteurs kwa­men zo geloofwaardig over, zowel indi­vidueel als kop­pel, ik betrapte me erop dat ik soms dacht dat dit toch wel écht leek ?

Tom Fel­ton – Rufus Lan­caster – ohh kleine jon­gens wor­den groot! Ik zeg: Draco Mal­foy uit Harry Pot­ter. En jeetje, ik herk­ende hem echt niet, ook al is hij nog steeds die slanke jonge­man, uit de lat­ere HP’s en ook die stoute jonge­man uit Rise of the Planet of the Apes. Com­pleet met bril­letje en snor, ander kleur haar ook (yes, geen nep­blond meer, yes). Ik vond ‘Rufus’ al heel snel irri­tant en baalde nog meer toen ik Tom herk­ende! Maar wat deed hij het goed zeg jeetje,  no child no more! Ik zal hem nog altijd Draco noe­men, maar met deze film weet ik defin­i­tief dat hij veel meer is dan een child celebrity.

 

Jes­sica Oyelowo – Lady Lily Lan­caster – ja, de vrouw van. Wist ik niet, maar dat maakt natu­urlijk hele­maal niet uit. Je ziet haar niet zo heel veel in de film, maar ze laat al snel een indruk achter. En dat komt ongetwi­jfeld door haar eigen acteer­tal­ent en de over­tuig­ing die ze in haar rol legt.

 

Jack Dav­en­port — - ik ontkom er niet aan dat ik hem asso­cieer met The Pirates of the Car­ribean, he did a great job over there! Maar ook in deze film. Ik irri­teerde me aan hem en tegelijk­er­tijd vond ik het fascinerend hoe hij met zijn manier van acteren dit voor elkaar kreeg.

En er zijn nog meer acteurs en actri­ces die wat mij betreft de show ste­len op hun manier. Kijk vooral de film als je benieuwd bent ger­aakt ?

 

20151108-_AUK1176.nef


Na de film

 

Wat mij betreft, behoort deze film door vele, vele mensen gezien te wor­den. Al is het maar omdat het om het ver­haal van 2 mensen gaat die door weer en wind, door poli­tieke en andere strubbelin­gen, kei­har­rrrrde strubbelin­gen, bij elkaar bli­jven van­wege de oh zo over­tu­igende, eerlijke, pure liefde voor elkaar. Er was geen sprake van elkaar ver­laten, ondanks dat ze in een tijd leef­den dat het niet accept­abel was zij een kop­pel waren, de poli­tieke ontwik­kelin­gen Seretse in een zeer moeil­ijke, bijna niet te ver­helpen poli­tieke hoek duw­den en waar­door Ruth ook in een voor haar totaal onbek­ende wereld kwam. Wat een sterke, mooie, posi­tieve en vooruit­strevende mensen, die zo geloof­den in hun liefde en in hun samen­z­ijn. Die geloof­den en er zich ook voor inzetten om de wereld te ver­beteren en zoveel mogelijk een een­heid probeer­den te vorm. En hierin ook aardig zijn ges­laagd.

Het ver­haal alleen al ver­di­ent een 10. Met alles erop en eraan wordt het een 9 ? Het acteer­tal­ent, de set­tings, een hele­boel fac­toren bij elkaar genomen, maakt de film meer dan alleen de moeite waard.
Als ik geen last had van de muziek die ik regel­matig vanuit de bioscoophal hoorde, zou het van­wege een opti­male belev­ing waarschi­jn­lijk wel een 10 wor­den… Maar een 9 zegt toch ook veel…!

 

Ik had zoveel meer kun­nen vertel­len, zoveel meer kun­nen aankaarten over wat er wel niet te zien is en wat er wel niet te voe­len is bij wat er alle­maal gebeurt, maar met het risico dat het een per­soon­lijk ver­haal wordt, heb ik dat toch maar niet gedaan! Boven­dien hoop ik van harte dat je het gewoon gaat zien en het zelf gaat beleven hoe mooi, boeiend, real­is­tisch en liefde­vol deze film wel niet is.

Peace,

Cher­ryl

 

Add a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *